Monday, 6 October 2008
| The bird is known by his note. |  |
| | Click here to see/listen to the equivalent proverb in: | |
 Subscribe Unsubscribe Send the proverb of the day to a friend
Daily Quote
: The best interviews -- like the best biographies -- should sing the strangeness and variety of the human race.
--Get Details ( Barber, Lynn | Interviews )
A Dictionary of English and Romance Languages Equivalent Proverbs
European Proverbs in 55 Languages with Equivalents in Arabic, Persian, Sanskrit, Chinese and Japanese
You can find our CD-Roms at

|
Proverbs in Hávarðar saga
Proverbs and Proverbial Materials in
Hávarðar saga Ísfirðings.
Editions used.
Vestfirðinga sögur. Gísla saga Súrssonar. Fóstbrœðra saga. Þáttr
Þormóðar. Hávarðar saga Ísfirðings. Auðunar þáttr vestfirzka. Þorvarðar þáttr
krákunefs. Björn K. Þórólfsson og Guðni Jónsson gafu út.
Íslenzk fornrit. VI. Reykjavík, 1943. Others. Translations used.
The Saga of Havard of Isafjord, tr. Fredrik J.
Heinemann, The Complete Sagas of Icelanders, ed. Viðar Hreinsson.
Reykjavík, 1997. 5 vols. Vol. V, pp. 311-347. Others.
Editorial comment.
ÍF VI. 2. 294. Svá segja menn, at Óláfr
Hávarðsson hafi haft bjarnyl, því at aldri var þat frost eða
kulði, at Óláfr fœri klæði en eina brók ok skyrtu gyrða í
brœkr.1 1Ólafur Hávarðsson er
nefndur bjarnylr í aðeins einu handriti Landnámu, Þórðarbók, og er það
líklega eftir Hávarðar sögu. – Bjarnylr merkr bjarnarhiti, en það er
gömul þjóðtrú, að björninn hafi mikinn líkamshita. "Um hann er það almenn sögn,
að hann sé svo heitrar náttúru, að hann kenni aldrei kulda, og er sá
eiginlegleiki hans kallaður bjarnylur. Þenna sama eiginleika er sagt, að sumir
menn hafi, en það eru þeir einir, sem bornir eru á bjarndýrsfeldi, og er það
talið víst, að þeim verði aldrei kalt" (Þjóðs. Jóns Árnasonar I,
608). CSI V. 2. 314. People say that Olaf
Havardsson had bear-warmth, because never was there such frost
nor cold that Olaf put on more clothes than a pair of trousers and a shirt
tucked into them.
ÍF VI. 2. 298. Þá mælti , "Þat er mitt ráð,
at þú biðir Óláf, son minn, ok væri þat ungra manna at reyna sik svá á
karlmennsku; myndi oss borðum slíkt gaman hafa þótt." CSI
V. 2. 317. Then Havard said, "You should ask my son
Olaf, for it is up to young men to prove their manhood. Such a
thing would have seemed a lart to us in the old
days."
ÍF VI. 3. 302. Þá mælti Vakr: "Hræddr hefir
þú orðit, er þú lofar glóp þenna; mun þat hans fremð mest at fásk við
aptrgöngumenn." Brandr svarar: "Hræddari myndir þú hafa verit, því at þú
ert mestr í málinu sem refirnir í hölunum; muntu í engum hlut jafnask
mega við hann." CSI V. 3. 318. Then Vak
spoke: "You must truly have been terrified if you praise that fool. His greatest
renown seems to be wrestling with revenants." Brand answered, "You would have
been even more afraid, for you wag your tongue as a fox waves his
tail. In no thing can you match them."
ÍF VI. 4. 304. Fé Hávarðs bónda var mjök
óspakt um sumarit, ok einn morgun snimma kom smalamaðr heim, ok spurði Óláfr,
hversu fœri. "Svá ferr at," segir hann, "at vantar fjölða fjár; get ek
ekki hvárttveggja gört at leita þess, er vantar, enda gæta hins, er
fundit er." CSI V. 4. 319. Havard's sheep
were very restless during the summer, and one morning early a shepherd came
home, and Olaf asked him how things were going. "Things are going like this," he
said, "many sheep are missing. I cannot do two things at once,
look for the ones that are missing, and tend those that have been found."
ÍF VI. 4. 306. Þórdís svarar: "Þat ætlaða ek, at
ek mynda eiga tvá sonu vel hugaða; er þat satt, at mælt er, at mart
leynisk lengi. Nú veit ek, at þú ert dóttir heldr en sonr, er þú þorir
eigi at verja frændr þína. Skal nú ok raun til gera, at ek em vaskari dóttir en
þú sonr." CSI V. 4. 321. Thordis answered,
"I thought I had two courageous sons. It is true what people say, much
remains hidden. Now I see that you are a daughter rather than a son
when you dare not defend your kinsmen. Now it will be put to the test whether I
am a more courageous daughter than you are a son."
ÍF VI. 7. 311. Þat var einhvern morgun, at
Steinþórr gengr at Hávarði ok mælti: "Hví fórtu hingat, þar sem þú liggr hér sem
arftökukarl eða ófœrr
maðr?"1 1arftökukarl –
maðr: arfsölukarl á þingi 502. CSI V. 7. 323.
One morning Steinthor went to Havard and spoke: "Why did you come here
to lie around like the heir to a fortune or a cripple?"
ÍF VI. 9. 319. En er hann heyrði ummæli
hennar, spratt hann upp ór sænginni ok fram á bólfit ok kvað þá vísu:
Vísa 3. Ákat hœgt – af hœgu/hljóð veiti mér sveitir
–/enn í elli minni/ívegstafi segja,/síz vel hressa vissak/vápna Njörð
at jörðu;/minn er sonr at sönnu,/snjallr aflstuðill, fallinn. CSI
V. 9. 328. And when he heard her speech, he leapt up
out of the bed forward onto the floor and recited this verse: Verse
3. Old age mocks us most as we –/men, all of you
there, then,/render me rapt esteem! –/relate our deeds of
fame;/ now that Njord of weapons/kneels down on battle plain,/our son,
our noble stave/and staff, is grim death's gain.
ÍF VI. 15. 341-2. Atli var manna minnstr ok
vesalligastr, ok svá er sagt, at þar eptir væri skaplyndi hans,
at hann var inn mesti vesalingr, en var þó stórra manna ok svá auðugr, at hann
vissi varla aura sinna tal; hafði Þórdís verit gipt Atla til
fjár. CSI V. 15. 338. Atli was the tiniest
and most miserable-looking of men and, so it was said, his appearance
was in keeping with his temperament, in that he was a great miser, and
yet he was of a good family and so rich that he scarcely knew the extent of his
wealth.
ÍF VI. 15. 341-2. Atli var manna minnstr ok
vesalligastr, ok svá er sagt, at þar eptir væri skaplyndi hans, at hann var inn
mesti vesalingr, en var þó stórra manna ok svá auðugr, at hann vissi
varla aura sinna tal; hafði Þórdís verit gipt Atla til
fjár. CSI V. 15. 338. Atli was the tiniest
and most miserable-looking of men and, so it was said, his appearance was in
keeping with his temperament, in that he was a great miser, and yet he was of a
good family and so rich that he scarcely knew the extent of his
wealth.
ÍF VI. 15. 342. Þá mælti Hávarðr: "Búnir erum
vér, vóndi, at fara, hvert er þér vilið láta fara; viljum vér gjarna þér fylgja,
hvárt sem er rífligt eða órifligt. En þat er eptir metnaðar míns, at ek
vil eigi vera í þeiri ferð, er ek veit eigi, hvert ek skal
fara." CSI V. 15. 339. Then Havard
spoke: "We are ready, sir, to go wherever you wish to have us go. We will gladly
follow you, whether on a long or a short journey. But it is a matter of pride
with me that I will go nowhere when I do not know where I am
going."
ÍF VI. 19. 348. Hann hafði spurt þessi
tíðendi ok víg brœðra sinna ok frænda ok þótti sér nær höggvit
vera ok þóttisk eigi sitja mega hjá slíkum málum, þar sem mest kom til
hans eptirmálit. CSI V. 19. 342. He had
heard the news, the killing of his brothers and kinsmen. He thought that
the blows had landed very near to him and that he would not be able to
sit idly by in such matters where the prosecution depended mainly on him.
ÍF VI. 21. 351. Þá mælti Atli: "Trolli
líkr ertu, Þorgrímr, en eigi manni, er þik bíta engi
járn." CSI V. 21. 344. Then Atli spoke:
"You are like a troll, Thorgrim, not like a
man, for no iron bites you."
Return to Concordance
|
|