Editions used. Harðar saga. Bárðar saga. Þorskfirðinga saga. Flóamanna
saga. Þorarins þáttr Nefjólfssonar. Þorsteins þáttr uxafóts. Egils þáttr
Síðu-Hallssonar. Orms þáttr Stórólfssonar. Þorsteins þáttr tjaldstœðings.
Þorsteins þáttr forvitna. Bergbúa þáttr. Kumlbúa þáttr. Stjörnu-Odda draumr.
Þórhallur Vilmundarson og Bjarni Vilhjálmsson gáfu út. Íslenzk fornrit. XIII.
Reykjavík, 1991.
Others.
Markússon, Björn. Ágætir fornmanna sögur. Hólar. 1756.
Sigurðsson, Jón. Vol II of Íslendinga sögur. Copenhagen.
1847. Rafn, C. C. Antiquitée Russes II. Copenhagen. 1852. (Ch.
17) Vigfússon and Powell. Icelandic Prose Reader. Oxford.
1879. _________________ . Origines Islandicae II. Oxford.
1905. Text of Sigurðsson primary in all of
these. Hast, Sture. Harðar saga I. and II., later Ed. Arn. Ser.
A, vol. 6 and Bibl. Arn. XXIII. Benediktsson, Skúli. 1981. Has
orðaskýringar.
Translations
used.
Others.
E: Eggertsbók, AM 556a, 4to.
564a: AM 564 a,
4to.
ÍF XIII. 5. 12. E: Grímr inn litli kom at
máli við Signýju um várit; segist hann vilja á burt fara. “Þykki mér vant ykkar
á milli at ganga,” segir hann, “enda er svá bezt at skilja, at
hvárumtveggjum getist vel at.” 564a: Um várit ræddi <Grímr> um
við Signýju, at hann vildi í brott, kveðst vant þykkja þeira á milli at
ganga.
CSI II. 5. Grim the Short spoke to Signy
in the spring. He said he wanted to leave.
196. “It is hard
going between the two of you,” he said, “and for that reason it is best
to part while you both think well of me.”
ÍF XIII. 7. 18. Grímkell kom í því í stofuna ok
heyrði, hvat hom kvað. Hann greip upp sveininn þegjandi ok reiddist mjök þessum
orðum ok kvað vísu: 3. Auðs hefir átta beiðir/ógóða sér móður;/hann nam fyrst at
finna/fljóðs nýgenginn jóða/bræðiorð, þau er beiðir/brennu sjós mun
kenna;/atkvæði lifa lýða/lengr en nökkurr
drengja.”
CSI II. 7. 198. At that
moment Grimkel came into the main room and heard what she had spoken. He
silently picked up the boy, extremely angry over her words, and spoke a verse:
3. The reacher for riches/has possessed a poor mother./The woman´s first
child,/new walking, has suffered/from the hateful words/a sea-fire´s seeker will
feel./People´s censure lives longer/than some peerless
men.
Ed. note. See Hávamál.
ÍF XIII. 9. 23. Torfi kveðst mundu gera sæmd til
hans, – “því at ek mun þiggja at þér barnfóstr.” Sigmundr svarar: “Er okkar sá
mannamunnr, þó at ek fóstra þér barn, því at þat er talat, at sá sé
minni maðr, er öðrum fóstrar barn.”2
2Þetta viðhorf kemur víða fram, sjá Ísl.
fornr. III, 7; V, 37, 75; IX, 57; X, 160.
CSI II. 9. 200.
Torfi said that he wanted to do him an honour, “because I will accept
the fostering of a child from you.” Sigmund answered, “There is an inequality
between us, even though I foster your child, because it is said that he
is the inferior who fosters another´s child.” Torfi said, “You shall
take the little girl to Olfusvatn.”
Ed. note. ÍF III.
Borgfirðinga sögur. Hœnsa-Þóris saga II. 7. Has an extended note on the
subject: Refers to Laxd, also to Heimskr., Har. S. hárf.--Laxd in FJ´s ed of
Morkinskinna. V Laxdæla saga. IX Eyfirðinga sögur. X. Ljósvetninga saga með
þáttum.
ÍF XIII. 9. 24. Þau urðu nú þegar á burt at fara
með meyna. Þau fóru um Grímsnes ok um Laugardal ok lögðu nú órækt á barnit, því
at þau þóttist eigi vita, at þau mundi því nökkurn tíma af hendi koma. Þeim varð
nú illt til gistingarstaða. Þóttist Sigmundr nú yfir flugu ginit
hafa, er hann tók við meynni af Torfa.
CSI II.
9. 201. They had to leave immediately and take the little
girl with them. They went around Grimsnes and Laugardal and neglected the baby
now, because they did not know whether they would ever get rid of her. They ran
out of good places to stay. Sigmund now realised that he had swallowed
the bait when he accepted the child from Torfi.
Ed. note: See Njáls saga, ÍF XII. 42. 112. "En ef
Hallgerðr kemr annarri flugu í munn þér þá verðr þat þinn bani." and 44. 113.
"Ok skyldir þú nú eigi annari flugu láta koma í munn þér." See also
Eyrbyggja saga, ÍF IV. 32. 88. En með því at Spá-Gils var ómegðarmaðr ok mjök féþurfi, þá
tók hann við flugu þessi . . . See also ÍM 90.
FLUGA Sjaldan er fluga í feigs mat, nema dauð dálpi. K dálpa:
bærast. See Mírmans saga, in
Riddarasögur, ed. E. Kölbing. Strassburg, 1972. Ch. XXII, p. 196.
"Dróttning mælti: þat skalt þú seigja at jarl hafi lagizt með Cecilíu
konungsdóttur, ok hann þarf eigi þangat at fara nema med herskildi. Þar til
talar hun um fyrir þeim, at þeír gína yfir þessari flugu." [A.M. perg/ 593 A.
4o: "Já, segja þau, þá skaltu þat seigja, at hann hafi lagzt með
Secelíu konungsdóttur, ok at hann þurfi ekki þangat at leita, nema með
herskildi. Nú svá leingi sem þau rœddu þetta mál, þá gínu þeir við þessi
flugu."]
ÍF XIII. 10. 26. Þorkell kvað honum vel fara, –
“en skil þú þat, at ek vænti þér sættinni,4 en ek heit eigi.” Grímr
svarar: “Þat er meira vert, er þú væntir, en þótt flestir menn aðrir
heiti til fulls.” 4?: éf gef þér von
um sættina.
CSI II. 10. 202. Thorkel said that
he was acting nobly, “but understand that I am giving you hope of a settlement
but not promising it.” Grim answered, “When you give hope it is worth
more than when other men firmly promise.”
ÍF XIII. 10. 28. Grímkell kvað eigi þat víst
vita mega, hversu þat vildi verða, en kvað Herði önga bót í því,1
þótt almælit sannaðist, þat at móðurbræðrum yrði menn
líkastir, – “því at þú ert eigi einhamr, ok þætti mér honum verra en
eigi at hafa þat af þér.”2
1kvað – önga leiðr. skv. pappírshdrr.;
kveðst Herði engi E. 2Hér bregður Grímkell Torfa um
tröllskap, sbr. ummæli Eyrb. S. (61. kap.) um Þránd stíganda.
CSI II.
10. 203. Grimkel said that it could not be known for sure
how this would turn out, but that it would not be to Hord´s advantage if the
proverb held true that men grew up to be most like their maternal
uncles, “because you do not restrict yourself to human form and it
seems to me he would be worse off to have that from you than not.” Then there
was a lot of shouting. Neither side was pleased by the settlement but nominally
it was maintained.
See also Njála´s PP on courage coming from the
foster father.
TPMA 9. 34. OHEIM/oncle/uncle
3. Den Mutterbrüdern gleicht man am meisten Nord. 1 Þott
almælit sannadízt þat at modur brædrum yrde menn likazter So dass sich das
Sprichwort bewahrheitete, dieses (nämlich), dass man den Mutterbrüdern am
meisten gleich würde HARÐAR SAGA 10 S. 135 (= JÓNSSON, ARKIV 283. JÓNSSON 119).
2 Móðurbrœðrum verða menn líkastir Den Mutterbrüdern wird man am
meisten gleich PÁLS SAGA 8 (→ GERING S. 11 [= JÓNSSON 119]).
ÍF XIII. 12. 33. Horðr mælti: “Mikit
tekst þú á hendr við ókunnan mann, en þó vil ek þessum þínum málum vel
svara ok heita þó eigi í burt at fara, fyrr en ek veit fararefni mín, því at enn
eru lítil at svá búnu.”
CSI II. 12. 205. Hord
said, “You are taking a lot on your hands with an unknown man,
and yet I want to answer this offer of yours favourably, but not promise to go
abroad before I know what my travelling goods and equipment are, because as to
things stand I have very little.”
Ed. note. A proverbial
reference? As in ´helping a fool´. SEE FJ 1920. See Hrafnkatla, ÍF XI. 3.
108.
ÍF XIII. 14. 39. Hörðr svarar: “Ekki er
víst, at okkar verði langt milli, ok hugsa þú um, at eigi standi af þér
til beggja okkarra líflát eða þó fleiri manna annarra.”
CSI II.
14. 208. Hord answered, “It is not certain that there will
be a long time between our deaths. Give careful thought to not being the cause
of both of our deaths and of more people´s besides.”
ÍF XIII. 15. 40. Hörðr svarar þá: “Eigi
dugir þat at enda eigi heitstrenging sína; skulu vér enn til
profa.
CSI II. 15. 209. Hroar said he wanted to
leave, “and have no more to do with this fiend.” Others urged this too. Hord
then answered, “It is no good not fulfilling a man´s vow. Let´s
keep trying.”
ÍF XIII. 17. 47. Varðmenn kváðu honum óvant um
skemmtan, – “er þú skalt deyja á morgin.” “Ekki hræðumst ek dauða
minn, ok mun ek kveða yðr kvæði, ef þér vilið.”
CSI II.
17. 212. The guards told him not to expect entertainment,
“when you are going to die tomorrow.” “I´m not afraid of my
death, and will recite you a poem if you want.”
ÍF XIII. 21. 57. Vísa 13. Þorgrímu réð heldr
heima/hvarflauss vera arfi;/oss er stála stýrir/stríðr, en verri
síðar.
CSI II. 21. 217. Verse 13. My
brother-in-law proved/useless to me, as he did/to many other trees/of wave-fire,
in a law case.
ÍF XIII. 26. 67. Þeir sá griðung mikinn á melnum
upp frá naustum. Þeir vildu glettast við hann, en Hörðr vildi eigi þat. Tveir
menn af liði Harðar sneru í móts við griðunginn ok brugðu á sitt ráð; boli brá
við hornunum í hvártveggja sinn; annarr þeira stefndi á síðuna en annarr í
höfuðit; spjótit hvárstveggja fló aptr ok fyrir brjóst þeim, ok höfðu báðir
hana. Hörðr mælti: “Hafi þér ráð mín, því at eigi er hér allt sem
sýnist.”
CSI II. 26. 222. They saw a
large bull on the gravel-bank up from the boat shed. They wanted to taunt it but
Hord was against it. Two of Hord´s men turned towards the bull anyway, following
their own inclinations. The bull struck out with his horns twice. One of them
aimed for its side and the other for its head. Their spears flew back at them
and into their chests. They were both killed. Hord said, “Follow my advice
because nothing here is as it seems.”
ÍF XIII.
27. 69. Þorsteinn gullknappr flutti hann út í Hólm, ok er
þeir Hörðr ok Geirr sá manninn, leizt þeim eigi einn veg
báðum.
CSI II. 27. 223. Thorstein
Gold-button took him out to Holm, and when Hord and Geir saw the man
they were not of the same mind about him.
ÍF XIII. 30. 76. Hörðr mælti: “Þat mun
verða fram at koma, sem ætlat er, ok búit, at eigi sé hægt við at gera;
en firr er þat mínu skapi at liggja í þessum illvirkum lengr.”
CSI
II. 30. 226. Hord said, “Things will have to happen
as they have been planned, and designed in such a way that it is
impossible to correct them. But it is far from my nature to immerse myself in
these crimes any longer.”
TPMA 4. 401.
GESCHEHEN/se passer/happen 4. Es geschieht, was zu geschehen hat 4.1. Was
geschehen muss und vom Schicksal bestimmt ist, geschieht auch Nord. 27 Ok
ætluðu, at þá mundi fram koma þat, er fyrir var ætlat Und sie erwarteten,
dass das dann geschehen würde, was vorher (so) bestimmt war HEIÐARVÍGA SAGA 27
S. 294. 28 Þat mun uerda fram at koma sem ætlat er Es wird wohl so
geschehen müssen, wie es bestimmt ist HARÐAR SAGA 30 S. 165. 29 Ferr þá sem
auðit verðr Es wird da geschehen, wie es bestimmt ist REYKDŒLA SAGA 31
(→JÓNSSON, ARKIV 18 [= JÓNSSON 6]). 30 Því at mæla verðr einnhverr skapanna
málum, ok þat mun fram koma, sem auðit verðr Denn jeder spricht Worte des
Schicksals, und das, was bestimmt ist, muss geschehen GÍSLA SAGA 9, 22. 31
Enda varð þat fram at koma, sem til dró Und es musste da geschehen, was
geschah GUNNLAUGS SAGA 11 S. 98. 32 Þat mun verða fram at koma sem ætlat
er Übers. wie 28 NJÁLS SAGA 13, 9 (= JÓNSSON, ARKIV 488. JÓNSSON 193).
ÍF XIII. 32. 80. Kolgrímr kvað þá mestan
kulda af kenna, er næstir eru, en þó ekki langt at bíða, áðr en aðrir
ætti slíkt fyrir höndum, þótt firr sæti.
CSI II. 32. 228.
Kolgrim said they felt the cold most who were the
closest, but that it would not be long to wait before others had the
same problem to deal with, although they lived further away.
ÍF XIII. 35. 84. Þeir Geirr fóru nú burt frá
Hólmi, ok þótti Herði hvergi betr, er Geirr vildi fara með Kjartani. En er þeir
róa fram fyrir nesit, sá Geirr mannfjöldann á landi; þóttist hann þá vita, at
þeir mundu sviknir vera. Hann mælti þá: “Illa gefast ill ráð ok
verða opt til síð um sén,1 enda hefir Hörðr mér opt nær getit; enn
hygg ek, at svá muni vera, ok er þat nú líkast, at hér verði endir á várum illum
framferðum, ok væri vel, ef Hörðr kæmist undan, því at at honum er einum meir
skaði en oss öllum.” 1Ritað sein í E; til síð
um sén: of seint séð; um er hér merkingarlaust smáorð (eldra of).
CSI
II. 35. 230. Geir and the others then left Holm, Hord
thinking no better of Geir´s wanting to go with Kjartan. And when they rowed
around the headland Geir saw the large crowd of people ashore. He suspected that
they had been deceived. Then he said, “Bad things come from bad
ideas, and are often seen too late. Hord has many times come closer to
the truth than I, and I think it may be so again, and that our life of crime
probably ends here. It would be good if Hord got away because he alone would be
a greater loss than all of us.”
FJ Proverb word 321. Page 178.
ráð – . . . ill (illa) eru (gefask) ill ráð
(ills ráðs leifar) Hkr III 241, Isls II 100, Vatnsd. 6, Nj 52,
199. ‘Slette er (visar sig i resultatet) slette planer’. Varianten ills ráðs
leifar siger ikke andet end ill ráð (leifar egl. = følger).
Saxo (Kallstenius) 19. Feghet – mod, kraft.
8. Augurium timidi, prauique assueta uoluntas/Nunquam se digno
continuere loco, s. 13325. Ræd mand spaar altid ont, Vedel s.
8819, lika Syv I s. 137. Illr á jafnan ílls von, GJ. Jfr JR n:r
182.
TPMA 9. 187. RAT/conseil/advice 3.
Schlechter Rat 3.2. Schlechter Rat ist schädlich Nord. 85.86 Ill eru ill ráð
Schlimm sind schlechte Ratschläge SNORRI, HEIMSKRINGLA 521, 36 (Uphaf
Magnús konungs berfætts). MORKINSKINNA 135, 19. 87 Sem mælt er, at illa
gefaz ill ráð Wie es im Sprichwort heisst, dass böser Rat schlimm ausgeht
VATNSDŒLA SAGA 3, 11. 88 Illa gefaz ills ráðs leifar Schlimm gehen die
Folgen bösen Rates aus NJÁLS SAGA 12, 13. 89 Því at illa gefaz ill ráð
Denn schlimm geht böser Rat aus EBD. 45, 22.
ÍF XIII. 35. 84-5. Þeir Geirr fóru nú burt frá
Hólmi, ok þótti Herði hvergi betr, er Geirr vildi fara með Kjartani. En er þeir
róa fram fyrir nesit, sá Geirr mannfjöldann á landi; þóttist hann þá vita, at
þeir mundu sviknir vera. Hann mælti þá: “Illa gefast ill ráð ok
verða opt til síð um sén,1 enda hefir Hörðr mér opt
nær getit; enn hygg ek, at svá muni vera, ok er þat nú líkast, at hér verði
endir á várum illum framferðum, ok væri vel, ef Hörðr kæmist undan, því at at
honum er einum meir skaði en oss öllum.”
1Ritað sein í E; til síð um sén: of seint séð; um er hér
merkingarlaust smáorð (eldra of).
CSI II. 35. 230.
Geir and the others then left Holm, Hord thinking no better of Geir´s
wanting to go with Kjartan. And when they rowed around the headland Geir saw the
large crowd of people ashore. He suspected that they had been deceived. Then he
said, “Bad things come from bad ideas, and are often
seen too late. Hord has many times come closer to the truth than I, and
I think it may be so again, and that our life of crime probably ends here. It
would be good if Hord got away because he alone would be a greater loss than all
of us.”
ÍF XIII. 35. "Eigi má feigum forða."
Ed. note. See Deskis, p. 84, fn 87.
ÍF XIII. 36. 85. Helga jarlsdóttir stóð á
Hólminum út ok sá þessi tíðindi; hon sagði Herði ok bað hann sjá. Ekki
sýndist þeim þetta einn veg. Hon sagði, at til mikils mundi um
draga.
CSI II. 36. 230. Helga the Earl´s
Daughter stood out on the island and saw these things happen. She told Hord and
asked him to look. They did not see it in the same way. She
said it would bring about important events.
ÍF XIII. 36. 86. Hörðr spratt þá upp ok stóðst
eigi eggjun hans ok kveðst ætla, at hann mundi eigi þurfa sér hugar at frýja,
áðr en lyki þeira viðskiptum. Hörðr kvað Helgu skyldu fara með sér. Hon kveðst
eigi fara mundu ok eigi synir hennar heldr ok lét nú at því koma, sem mælt er,
at eigi má feigum forða. Grét Helga þá sáran.
CSI
II. 36. 231. Hord jumped up then, unable to bear his
goading, and said he thought there would be no need to question his bravery
before they had finished their business. Hord said that Helga should go with
him. But she said she would not, nor her sons either, and that it had now come
to the point when, according to the proverb, nothing can rescue the
doomed. Helga wept bitterly. Hord boarded the ship very angry, and they
went then until they got to where Geir floated dead by a skerry.
Saxo
(Kallstenius) 25. 44. Liv – död. Cum sors rebellum precipitem fugat;/
Nec tela tendat, quem metus abstrahit, s. 293. – Kan, såsom Brynjólfur
Sveinsson, Steph. s. 53, påpekat, innehålla en antydan om ordspr. Ei má feigum
forda, nje ofeigum í hel koma (JR n:r 75).
TPMA 11.
337-8. TOD//mort/death 1. Tod als allbekannte
und unausweichliche Realität 1.4. Der Tod erfolgt unumgänglich zur festgesetzten
Zeit 1.4.3. Wer sterben muss, ist nicht zu retten Nord. 291 Ekki
kemr úfeigum í hel, ok ekki má feigum forða Nichts führt den, der nicht zum
Tode bestimmt ist, in den Tod, und nichts kann den, der zum Tode bestimmt ist,
retten SVERRIS SAGA 47 (→ FMS VIII, 117 [= GERING 99. S. 7. JÓNSSON 126]).
292 Ekki má feigum forða Nichts kann den dem Tode Verfallenen retten
HARALDS SAGA HARÐRÁÐA 118 (→ FMS VI, 417 [= JÓNSSON, ARKIV 104]). 293 Sem
mælt er. at eigi maa feigum forda Wie es heisst: . . . HARÐAR SAGA 36 S.
171. 294 Ecke ma feigum forða ALEXANDERS SAGA 105 (= JÓNSSON, ARKIV
104. JÓNSSON 41).
TPMA 11.
337. TOD/mort/death 1. Tod als allbekannte und
unausweichliche Realität 1.4. Der Tod erfolgt unumgänglich zur festgesetzten
Zeit 1.4.2. Wer sterben muss, stirbt unausweichlich Nord. 273 Allt er
feigs forað Alles wird dem, der dem Tode verfallen ist, zur Gefahr
FÁFNISMÁL 11, 6 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41). 274 Frammi eru feigs
götur Die Pfade dessen, der dem Tode verfallen ist, führen vorwärts (zum
Ziel hin) SÓLARLJÓÐ 36, 6 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41). 275 Þá mun
hverr deyja er feigr er Jeder wird dann sterben, wenn er dem Tode verfallen
ist REYKDŒLA SAGA 31 (→JÓNSSON, ARKIV 67 [= JÓNSSON 28]). 276 Sjaldan
hittisk feigs vök frørin Selten findet man das Eisloch dessen, der sterben
muss, gefroren MÁLSHÁTTAKVÆÐI 25, 2 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41). 277
Nu er enn sem fyrr. þæir verða at falla er fæigir ero Jetzt ist es wieder
wie früher: Diejenigen müssen sterben, die zum Tode bestimmt sind ÞIÐREKS SAGA
338 (= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41). 278 Allir fara, þá feigðin
kallar Alle sterben dann, wenn der ihnen bestimmte Tod sie ruft HERVARAR
SAGA (→FAS I, 420 [= JÓNSSON, ARKIV 104. JÓNSSON 41]). 279 Enn þat er fornn
ordz kuidr, at ‘deyr dugga, þott j dali skridi, þa er öll er aurlög farin’
Und das ist ein altes Sprichwort: “Der Feigling stirbt, wenn sein Leben ganz
abgelaufen ist, selbst dann, wenn er im Tal kriecht (scil. um sich zu
verstecken)” FLÓVENTS SAGA II 19 S. 204, 30 (= JÓNSSON, ARKIV 67. JÓNSSON 28).
280 Ok verðr hverr þá at fara, er hann er feigr Und jeder muss dan
sterben, wenn es ihm bestimmt ist GRETTIS SAGA 62, 13 (= JÓNSSON, ARKIV 104.
JÓNSSON 41). 281 Mortis habens horam cadit omnis homo nece coram. – The døø
allæ som feyæ ære Jeder, der die Todesstunde (erreicht) hat, fällt
angesichts des Todes darnieder. – Alle sterben dann, wenn es ihnen bestimmt ist
LÅLE 613.
ÍF XIII. 36. 88. Allir lofuðu hreysti hans, bæði
vinir hans ok óvinir, ok þykkir eigi honum samtíða á alla hluti röskvari maðr
verit hafa ok vitrari en Hörðr, þó at hann væri eigi auðnumaðr; ollu því ok hans
fylgdarmenn, þó at hann stæði í slíkum illvirkjum, ok þat annat, at eigi
má sköpunum renna.
CSI II. 36. 232.
Everyone praised his valour, both his friends and his enemies. They
thought that among his contemporaries no one had been in all respects more
heroic or more intelligent than Hord, although he had not been a lucky man. His
followers were the cause of his life of crime and also the fact that no
one escapes his fate.
TPMA 5. 68.
GLÜCK/bonheur/luck 1. Allmacht und Allgegenwart des
Schicksals (Glücks) 1.5. Das Schicksal lässt sich nicht aufhalten, vernindern
oder ändern Nord. 39 Eigi maa skaupunum renna Niemand kann
das Schicksal verhindern HARÐAR SAGA 36 S. 172 (= JÓNSSON, ARKIV 373. JÓNSSON
153). 40 Ekki er forlögin hægt at beygja Es ist kein Schicksal leicht
zu biegen HRÓLFS SAGA KRAKA 51 (→ FAS I, 107).
ÍF XIII. 38. 92. Þá gekk Þorbjörg eptir þeim
Helgu ok leiddi þau fram. Indriði mælti þá ok varð fár við: “Ærit langt
hefi ek nú fram talat, en þó mun þat nú ráð at halda orð sín.” Endi
hann ok vel öll sín orð; gaf ok engi maðr honum at þessu sök. Þótti öllum
Þorbjörgu mikilmannliga verða.
CSI II. 38. 234.
Then Thorbjorg went after Helga and her sons and brought them out.
Indridi spoke then, rather coldly: “I have said more than I
should, although now it is best to keep one´s word.” He did everything
well that he said he would. And no one brought charges against him. Everyone
considered Thorbjorg to have behaved magnanimously.
ÍF XIII. 38. 92. Þá gekk Þorbjörg eptir þeim
Helgu ok leiddi þau fram. Indriði mælti þá ok varð fár við: “Ærit langt hefi ek
nú fram talat, en þó mun þat nú ráð at halda orð sín.” Endi
hann ok vel öll sín orð; gaf ok engi maðr honum at þessu sök. Þótti öllum
Þorbjörgu mikilmannliga verða.
CSI II. 38. 234.
Then Thorbjorg went after Helga and her sons and brought them out.
Indridi spoke then, rather coldly: “I have said more than I should,
although now it is best to keep one´s word.” He did everything
well that he said he would. And no one brought charges against him. Everyone
considered Thorbjorg to have behaved magnanimously.
Return to
Concordance